Wanneer ben je een goede verpleegkundige?

Wanneer ben je een goede verpleegkundige?

Een gewetensvraag die mij werd gesteld op de Instagram-chat door een verpleegkunde student. Een leuke vraag die ik om deze reden weer aan mijn volgers heb gesteld. Dit heb ik gedaan via mijn Instagram.

Ik vind dat ik een goede verpleegkundige ben doordat ik handel vanuit het goede. Maar wat is dan het goede? Ik handel vanuit de wetenschap dat ik voor de patiënt het beste wil doen. Maar wat is dat het beste? Dat is wat de patiënt aangeeft. Een praatje, juist die ene handeling doen op de manier hoe de patiënt het wilt (bijvoorbeeld het infuus prikken op een plek die de patiënt het meest prettig vind). Maar, ik vind dus het dus ook heel belangrijk om op te komen voor mijn patiënt. In zowel de artsenvisite (beleidsmatig), als ziekenhuis-breed (aanpassingen, procedures, etc.) en voor mijn eigen verpleegkundige belang (zodat ik op een vitale manier het beroep kan blijven uitoefenen). En ik vind het belangrijk dat de ik handel vanuit de laatste wetenschappelijke inzichten. Dat ik kennis baseer op de laatste inzichten. Eigenlijk is dit mijn verpleegkundige visie. En als je de beroepscode ernaast zou leggen, zou dit vast raakvlakken hebben op meerdere onderdelen hiervan. Ik schreef hier al eens een blog over: klik hier.

Nu is het tijd dat ik de antwoorden deel. Dus ook jullie meningen. Want, wanneer ben je voor de verpleegkundigen (en student verpleegkundigen) nou echt een goede verpleegkundige? Ik heb het voor jullie op een rij gezet.

Met stip op nummer één: ‘Het hebben van een empathisch vermogen.’. In het verlengde hiervan ligt het toepassen van gesprekstechnieken en dan komen we eigenlijk al bij de mooie nummer twee: ‘Het bieden van een luisterend oor aan de patiënten.’. Op nummer drie staat: ‘Kennis van je vak.’. Dit is het blijven leren en opzoeken naar nieuwe of onbekende info en deze kennis combineren met je handelen. Dit bekent dat je niet stopt met het klinisch redeneren, maar dit continu blijft toepassen.

De volgende antwoorden werden ongeveer even vaak genoemd:

  • Geduld hebben en de tijdnemen;
  • Opkomen voor je patiënt (leiderschap);
  • Naar de mens kijken in plaats van naar de patiënt en daarmee elk mens als uniek beschouwen;
  • Collega’s inspireren;
  • Intrinsieke motivatie;
  • Inlevingsvermogen hebben (eventueel door een ziekte die je van dichtbij meemaakt bij jezelf of familie / vrienden / kennissen);
  • Methodisch én patiënt gericht werken;
  • Jezelf blijven in je werk (en je kwetsbaar opstellen);
  • Humor;
  • Er zijn voor de patiënt;
  • Fouten toegeven indien je die hebt gemaakt.

Ook kreeg ik een mooie reactie: ‘Het idee dat die student hier over nadenkt zegt genoeg.’. Inderdaad! Als student verpleegkunde ben je in volle ontwikkeling om de beste verpleegkundige te worden. De beste verpleegkundige met jouw eigen visie op zorg. En weet je wat leuk is? Deze kernwaarden en eigenschappen zijn niet uit de lucht gegrepen. Nu als docent verpleegkunde zie ik zoveel competenties hierin terug. Misschien zelfs wel alle 16 competenties van het verpleegkundige beroepsprofiel 2020. Hoe tof is dat?

En wat is ons beroep toch mooi dat wij vanuit deze kernwaarden en eigenschappen ons werk uitvoeren. Dat wij hieruit ons werkgeluk halen. En dat wij ons hierdoor zien als die goede verpleegkundige. Als verpleegkundige sta je nooit stil, er is altijd wat te leren en genoeg te ontdekken. Bedankt voor jullie antwoorden en ik hoor graag jullie aanvullingen!