Duaal studeren de 10 voor- en nadelen op een rij

Duaal studeren de 10 voor- en nadelen op een rij

Ik heb er al vaak wat over geschreven in de vorm van een blog op mijn website, in een post op mijn Instagram of in het hulpboek: ‘Hoe overleef ik mijn stage?’. Duaal (HBO) of BBL (MBO) studeren is eigenlijk studeren terwijl je als student een dienstverband hebt in een instelling. Dit betekent over het algemeen dat de instelling jouw studie en boeken betaald, je uitbetaald als werknemer (meer dan een stage vergoeding) en jij als student elke dienst wordt ingezet. Vaak werk je 24 uur op de werkvloer en ga je 8 uur naar school. Je krijgt dus uitbetaald naar 32 uur, hebt vaste schooldagen en die 24 uur kan je onregelmatig ingedeeld worden. Ook ik ben duaal student geweest en ik vond het geweldig. In een korte tijd leerde ik veel, ik heb echt het idee dat ik een stuk volwassener ben geworden tijdens deze periode en mijn verdiende geld kon ik allemaal sparen doordat ik thuis woonde. Uiteindelijk heb ik dit allemaal uitgegeven in een wereldreis en ik zou het zo weer doen! Zowel het duaal studeren, maar ook die wereldreis!

Ik kan mij zo voorstellen dat als jij in het tweede leerjaar van verpleegkunde voor de keus staat om eventueel duaal / BBL te gaan studeren, dat je graag zowel de voor- als nadelen van deze beslissing op een rij wilt zetten. Om die reden heb ik, met behulp van reacties die ik binnen heb gekregen op Instagram, de 10 voor- en nadelen van duaal / BBL studeren voor jou op een rij gezet! Deze blog is echt puur gebaseerd op mijn ervaringen als verpleegkundige en jullie inbreng vanuit Instagram.

Voordelen

  1. Op stip op nummer één staat de beloning in de vorm van salaris. Het staat niet gelijk aan het salaris wat jij gaat verdienen als verpleegkundige (niet dat dat zo’n vet pot is… klik hier voor meer), maar het is wel meer dan die armzalige stagevergoeding. Dit maakt dan ook dat je geen bijbaan nodig hebt en niet én stage moet lopen én moet werken om rond te komen.
  2. Meer verantwoordelijkheden waardoor praktijk gestuurd leren meer voor de hand ligt dan een schoolboek erbij pakken. Je leert terwijl je werkt en kan naderhand nog de boeken induiken indien dit gewenst is.
  3. Doordat jij een langere tijd onregelmatig op één afdeling werkt en binnen één instelling behaal je waarschijnlijk een groter leerrendement dan bij een voltijd stage.
  4. Op je CV bouw je meer werkervaring op! Dit betekent niet dat je na het behalen van je diploma direct al twee werkjaren hebt opgebouwd indien je twee jaar duaal hebt gestudeerd, maar het staat toch voor meer werkervaring dan een voltijd stage!
  5. Doordat je sneller zelfstandig wordt ingezet en zelfstandig je patiënten coördineert, zal je ook sneller een onderdeel van het team worden. Ik vind dit persoonlijk niet helemaal waar, want elke student dienen we met open armen te ontvangen, maar dit werd toch vaak geschreven op Instagram!
  6. Punt 5 zorgt ervoor dat je sneller zelfstandig leert te werken, de ervaring leert dat je eerder losgelaten wordt als duaal student.
  7. De duale plekken bevinden zich in allerlei sectoren, waardoor jij kunt solliciteren in het werkveld waar je interesse ligt. Dan sta je met het behalen van je diploma al 1-0 voor.
  8. Je bent eerder bekend binnen de organisatie (bv het ziekenhuis) waardoor je op een volgende werkplek (bv andere afdeling) sneller bent ingewerkt. Hop, dat scheelt al een hoop in het inwerktraject en zorgt ervoor dat punt 5 en 6 ook eerder binnen handbereik zijn.
  9. Indien je duaal studeert, blijkt je meer mogelijkheden te hebben om cursussen binnen de instelling te volgen.
  10. Aangezien je als duaal student ook vakanties doorwerkt en deze soms iets rustiger zijn wat betreft opnames, kan je eerder de mogelijkheid hebben om mee te kijken bij ingrijpen en onderzoeken. Dat is tof!

Nadelen

  1. Op gedeelde eerste plek staat het hebben van minder vakanties dan de voltijd (HBO) of BOL (MBO) variant. Je hebt gewoon een X aantal vakantie dagen en daarmee weken die jij vrij mag inplannen, wat inhoud dat je geregeld doorwerkt als je klasgenoten vakantie hebben. Aan de andere kant, als de lessen dit toelaten, kan je wel buiten de vakantie op vakantie. Elk nadeel heb z’n voordeel 😉
  2. De andere gedeelde eerste plek is juist het onregelmatig werken. Een voltijd of BOL student op een leerwerk-plek (leerunit) kan dit ook hebben, maar dan onbetaald. Als duaal / BBL student krijg je natuurlijk wel ORT. Dit houd dus in dat je dag-, avond- en nachtdiensten werkt in een variërend rooster.
  3. Terwijl de voltijd studenten geen stage lopen tijdens de minor periode, loop je als duaal student wel stage. Naja, je werkt. Tijdens de afstudeerperiode ook, maar dan lopen de meeste voltijd studenten ook stage. Dit kan per school en per niveau (MBO/HBO) verschillen.
  4. De verpleegkundigen kunnen je als duale / BBL student eerder zien als een werknemer dan als student. Dit maakt dat je goed je grenzen moet aangeven en hierdoor sterk in je schoenen moet kunnen staan of bereid bent dit te leren. De studie verpleegkunde is al zwaar, laat staan als er een grote verantwoordelijkheid op je rust.
  5. Doordat je onregelmatig werkt en indien je dit aankunt ook alleen op patienten wordt gezet, heb je minder tijd om te werken aan de studie. Vaak wordt er een x aantal uur afgesproken wat (voltijd / BOL) studenten mogen besteden tijdens de dagdiensten of in de week aan de studie, voor duaal / BBL studenten gelden er andere regels.
  6. Ja je kunt je favoriete sector uitkiezen en hier gaan werken als duaal / BBL student, maar dit kan er ook voor zorgen dat je oogkleppen op hebt en de andere sectoren over het hoofd ziet. Je gaat hier immers niet meer stage lopen. Dit is bij mij gebeurt en ik denk dat ik het super had gevonden om nog een extra stage in het verpleeghuis, GGZ of de thuiszorg te hebben als vierdejaars. Dan kan je immers zoveel meer dan in je eerste jaar wanneer je hier vaak wordt ingedeeld.
  7. De grootste valkuil is denk ik wel om te snel in de werkmodus schieten in plaats van de studentenmodus. Je bent wel op de afdeling om competentiegericht te laten zien wat je kunt, onthoud dat!
  8. Studententijd kan door punt 1 en 7 sneller voorbij zijn; door minder vakantie vrij te zijn en sneller die werkmodus in te schieten, kan het aanvoelen alsof je studententijd voorbij is.
  9. Als duaal student dien je vaker op te komen voor je eigen leerproces doordat je bijvoorbeeld alleen ingedeeld wordt terwijl je dit nog niet wilt of dat het juist fijn is als er iemand mee kijkt, zodat jij weer leert van opbouwende feedback.
  10. De laatste, maar misschien wel de meest gehoorde als docent is het vinden van de balans tussen werken, leren en sociale activiteiten. Deze is soms lastig te vinden. Bij duale studenten is de kans misschien groter dat je uit balans raakt.

Ik ben benieuwd. Zijn alle voor- en nadelen juist op papier gezet? Mis jij er nog een paar of vind jij een voordeel juist een nadeel (of andersom). Laat het mij weten!

Je bent een last…

Je bent een last…

Ik kreeg laatst een berichtje over dat ik een last zou zijn op de Intensive Care (IC). Een aantal weken geleden heb ik een paar inwerkdiensten gedraaid op de IC als buddy. Dit houdt in dat ik in deze diensten werd ingewerkt op de IC; ik moet weten waar alle materialen liggen indien deze gehaald moeten worden; ik moet alle soorten, maar voornamelijk intraveneuze, medicatie kunnen klaar maken; ik moet weten hoe ik de metingen kan verrichten op de kamer en ik moet een veneus bloedgas afkunnen nemen en kunnen uitlezen (en natuurlijk helpen bij ADL, verplaatsen in bed, verschonen, etc.). Allemaal taken die makkelijk te leren zijn, maar grote gevolgen kunnen hebben als het misgaat.

Dit maakt dat als ik daar rondloop, ik een hoge verantwoordelijkheid voel. En een soort van extra dienstbaarheid. Helaas is de corona crisis nog in volle gang en dat betekent de IC afdelingen langzaam weer volstromen met COVID patiënten. In die tijd is een buddy extreem handig. In mijn ogen zijn dan alle handen op de werkvloer nodig. Maar nee, volgens deze Instagrammer was ik tot last. Want zij had ook met buddy’s gewerkt en zij vond ze maar vervelend en tijdrovend. Dat zette mij aan tot nadenken en vandaar dat ik deze blog schrijf. Want, in de tijden van nood is het roeien met de riemen die je hebt. Extra handen erbij op de werkvloer is toch juist prettig, zou je zeggen?

Ik ben niet op haar berichtje ingegaan en heb het berichtje dan ook verwijderd. Ik noem haar even haar, maar voor hetzelfde geld was het een man. Ik weet het niet. Waarom ik haar heb verwijderd? Ik voelde een soort van woede en wilde mijn energie er niet aan kwijt raken. Achteraf denk ik zonde, want ik had best een gesprek met haar willen voeren en haar standpunt willen achterhalen. Want, ik ben van mening dat als je de kwaliteiten van iemand die je komt helpen op de juiste manier inzet, je heel veel hulp kan ontvangen. Dat heet iemand in zijn kwaliteiten zetten en daarmee is dat waardering.

Op het moment dat ik als verpleegkundige op de verpleegafdeling een super drukke dienst heb én er een student achter mij aanloopt, kan ik dat op meerdere manieren benaderen.

  • Benadering 1. Ik zou kunnen zeggen: ‘Gatsie, hier heb ik dus echt geen zin en tijd voor, ga maar naar een ander team, want ik kan je echt niet begeleiden (je bent een last).’.
  • Benadering 2. Of ik kan zeggen: ‘Wat fijn dat je er bent, ik zou je wat extra begeleiding willen geven, maar dat kan ik momenteel niet, zou je mij kunnen helpen waar nodig? Dat zal misschien betekenen dat je weinig leerrendement hebt vandaag en dat je de ‘vuile klusjes’ op moet lossen, maar dat betekent ook dat je mij enorm helpt en daarmee de patiënten ook waar wij voor zorgen.’.
  • Benadering 3/4/5/etc. Niets zeggen, niets bespreken, niet overleggen, niet goed kunnen begeleiden. Verschrikkelijk zou ik dit vinden en met een schuldgevoel zou ik naar huis gaan.

Misschien zijn er nog wel meer benaderingen mogelijk, waarschijnlijk wel. Maar laten we benadering 1 en 2 even uitlichten. Want – op ervaring gebaseerd – wat gebeurd er wanneer deze benadering plaatsvind?

  • Benadering 1. De student voelt zich niet welkom en zal met de staart tussen haar benen naar een ander team gaan. Als het zelfvertrouwen laag is of als de student onzeker is, dan kan de student de gehele situatie ook op zichzelf betrekken. Zonde, want dit is totaal niet de schuld van de student.
  • Benadering 2. De student weet waar het op aankomt in de dienst. Een keer zal niet erg zijn. Leerdoelen kunnen aan de kant worden gezet en misschien kan er hierdoor wel aan persoonlijke leerdoelen gewerkt worden. In een veiliger leerklimaat dan benadering 1. Maar de student weet dat zij kan helpen waar nodig en zal zich waarschijnlijk nuttig voelen.

Het resultaat van benadering 2? Iemand in zijn kracht laten staan. Niet dat dit (de leerdoelen aan de kant zetten en vuile klusjes laten oplossen) elke keer moet gebeuren als je werkt met een student, maar wel dat dit zo vaak als het nodig is mag gebeuren als ik werk als buddy op de IC. Ik kies hier namelijk voor. Om dienstbaar te zijn naar de patiënten, maar ook naar de IC-verpleegkundigen.

Ik ben een ervaren verpleegkundige, met 7 jaar erving in het grootste Academische ziekenhuis van Nederland (inclusief duale student tijd) en daarnaast 5 jaar ervaring op een enorme complexe afdeling waar patiënten in andere ziekenhuizen misschien wel op die IC of high care zouden liggen. Ik ben veel gewend, kan veel verpleegtechnische handelingen, ken mijn waarde en ik ken mijn grenzen. Laat mij dus gewoon helpen waar nodig én als ik iets niet kan, dan geef ik dit aan.

De benaderingen die ik kreeg.

  • Benadering 1. Die kreeg ik op Instagram van de onbekende Instagrammer die mij niet volgde en mij toch een berichtje wilde sturen. Het resultaat? Ik was boos en had wat weken nodig om hier op deze manier op te kunnen reageren. Moet je je voorstelen hoe ik mij had gevoeld als dit in real life zo was geweest. Wat deze Instagrammer trouwens ook suggereerde… want als ik met haar zou werken zou ik een last zijn, dus waarom zou ik überhaupt helpen als buddy op de IC?
  • Benadering 2. Die ik zou krijgen van mijn collega’s van het Beatrixziekenhuis. Natuurlijk zullen er drukke diensten zijn, dat ze hopen dat ik hen niet voor de voeten zal lopen. Maar met alle liefde wil ik werk van hen ontnemen en er samen voor zorgen dat we de dienst doorkomen.

Is mijn punt duidelijk? Dat als je de mensen inzet naar kracht, dat ze nooit tot last kunnen zijn? Voor hetzelfde geld laat jij mij een hele dag intraveneuze medicatie klaarmaken. Dat moet namelijk veel en vaak gebeuren op de IC. Dan heb ik een minder uitdagende dag, maar dan heb jij minder werk te doen en kan jij je richten op wat echt belangrijk is die dag. Reanimaties, COVID isolaties in- en uitlopen, beademingen instellen en ga zo maar door. Ik denk dus niet dat ik tot last ben, ik werk juist met plezier, ik denk eerder dat jij je kijk op de IC buddy’s wat kunt bijstellen ;).

Had ik je berichtje nog maar op Instagram, dan had ik je het direct kunnen vertellen. Het gaat om verwachtingen, communicatie en de juiste benadering. Ik hoop dat je er van leert. En… het niet met mij eens? Dat mag ook. Dan kunnen we erover in gesprek gaan.